Pabianice, miasto w środkowej części województwa łódzkiego, nad Dobrzynką. Należy do aglomeracji Łodzi. 75 tys. mieszkańców (1998).

Lokowane jako wieś na terenie dóbr darowanych w XI w. kapitule krakowskiej. Prawa miejskie ok. 1297. Siedziba kanoników zarządzających dobrami biskupimi. Rozwój w XVI i XVII w. W III rozbiorze (1795) zajęte przez Prusy, 1807-1815 w Księstwie Warszawskim, następnie w Królestwie Polskim.

W 1. połowie XIX w. rozwój przemysłu włókienniczego. Na lewym brzegu Dobrzynki założono dzielnicę przemysłową - Nowe Miasto. Pod koniec XIX w. rozwinął się przemysł papierniczy i chemiczny. 1921 wybudowano fabrykę żarówek. Podczas wojny obronnej w 1939 rejon walk armii Łódź. W okresie okupacji hitlerowcy wymordowali miejscowych Żydów.

Dobrze rozwinięty przemysł włókienniczy (bawełniany, jedwabniczy, wełniany), a ponadto maszynowy, elektrotechniczny, metalowy, chemiczny, meblarski, spożywczy. 2 km od miasta ośrodek wypoczynkowy Bugaj (basen kąpielowy, plaża, stawy z kajakami).

Zabytki: Kościół Św. Mateusza (1583-1588), kościół ewangelicki (1827-1831), dwór kapituły krakowskiej (1565-1571) przebudowany na ratusz w 1833, Dom Tkacza, domy mieszkalne drewniane i murowane (XIX w.).

Miasto powiatowe od 1999 r.

[źródło: http://wiem.onet.pl ]